See Also: witter(1)(dictionary)
witter(2)(dictionary)
witter(3)(dictionary)
witter(4)(dictionary)
witter(dictionary)

witter(3) (iou)



witter verb1 trans. Long obsolete exc. Scot. ME.
[Ult. origin unkn. Cf. WITTER noun1.]
Inform, instruct; make clear (to a person).